Er zijn hier een heleboel dingen waar ik aan moet wennen. Het voornaamste is natuurlijk het werk, om 7 uur zonder ontbijt beginnen en de hele dag in touw zijn, in een tractor zitten, kalfjes aan de speenemmer zien te krijgen en na het avondeten verder werken. Daar ben ik niet op ingesteld. Zoals je ook al hebt kunnen lezen is de manier van eten ook iets wat ik vreemd blijf vinden. De ruimte en de stilte is wennen. De afzondering is wennen. En vooral de prijzen zijn wennen.
Het is maar goed dat ik nog niet echt door heb hoeveel euro’s de kronen hier waard zijn. Ik moet eerst naar huis met mijn bonnetje achter de computer gaan zitten voordat de shock komt. Toen ik zojuist op de fiets (applaus) al die kilometers naar de benzinepomp reed om wat te snaaien te halen, begon het schadelampje al wel te branden toen ik ruim een kwart van mijn weekloon in moest leveren aan de chagrijnige mevrouw achter de kassa. Een paar voorbeelden uit de schappen.
Een medium zak chips: 4,70 euro.
Een simpele rol koekjes: 3,60 euro.
Een rolletje Rolo’s: 3 euro.
Een doosje thee: 5 euro.
Een pakje Marlboro: 12 euro.
U snapt…aan roken doen we niet, de chips bewaren we voor zéér speciale gelegenheden, één koekje bij de thee en dat theezakje flink hergebruiken.
PS. Donaties zijn meer dan welkom op rekeningnummer 1181.48.931
Hei Annemarie,
Ik las de link naar je ‘dagboek’ toevallig op het Travel Active forum. Ik ben zelf vorig jaar voor boerderijwerk 4,5 maand naar Noorwegen geweest (moniquehilkens.waarbenjij.nu). En ik vind het nog altijd leuk om andermans ervaringen te lezen.
Het is sowieso de eerste dagen wennen (en spierballen kweken)..ineens het harde boerderijleven! Maar denk er ook aan dat je aangenomen bent voor max. 35 uur te werken. Dus als je echt veel meer moet werken mag je daar gerust eens iets van zeggen voordat je zelf te gefrustreerd raakt. Ik weet niet of het uberhaupt in jouw omgeving mogelijk is, maar mij heeft het erg geholpen om bij de plaatselijke volleybal-club te gaan..hierdoor had ik toch wat meer sociale contacten want ik voelde me soms wel wat eenzaam op de boerderij. zoiets geeft echt afleiding en ik voelde me minder ‘vastgeplakt’ op de boerderij.
Ik weet dat als de mensen van mijn gastgezin in het weekend de stallen deden, ze ook nooit deden ontbijten van tevoren. Ik heb gezegd dat ik dat wel wil doen want met een lege maag kan ik niet werken =).
Ik las ook dat je bleuberries hebt geplokken..en geloof me; ik vond de ‘blåbær syltetøy’ op de ‘pannekaker’ ook echt héérlijk!!
Hopenlijk ga je snel wat meer wennen en routine vinden in je werk zodat je ook lekker veel kunt gaan genieten want zoals ik op de foto’s zag zit je volgens mij echt in een prachtige omgeving!! Ik ga je verhalen bijhouden, nog heel veel succes en plezier!
Hilsen,
Monique Hilkens
By: Monique Hilkens on 20 augustus, 2008
at 11:39 pm
Hey Annemarietje,
Eindelijk, eindelijk de tijd om je blog even te lezen. Meid, wat klinkt dit allemaal super. Maar arme jij… die prijzen! Hoe gaat het met de spierpijn? Je bent lekker aan het fietsen trouwens, waar gaat t makkelijker Turkije of daar?
Heb je al paardgereden? Hoop echt dat ik naar je toe kan komen chick. x en ik stuur je snel een mail met details vanuit NL, het saaie. Hadebra, ofzo!
By: Serena on 21 augustus, 2008
at 10:33 am
Ow en een collega van mij zegt dat je naar de REMA of de RIMI moet gaan voor boodschappen. Tilbud bektekent aanbieding, dus zet je radar aan. Heel veel aanbiedingen zijn daar zegt ie, dus dan vallen de kosten mee. Succes meid!
By: Serena on 21 augustus, 2008
at 10:44 am
Hoi Annemarie,
dus er zijn er meer die vinden dat je op de uren moet letten. Ik heb trouwens vanmorgen serena haar pakketje op de post gedaan was het gisteren vergeten. Hoe is het weer? En dat van die boodschappen is wel een goede tip. Zit er zo’n winkel in het centrum.
Hoe is het met de spierpijn wordt het al wat minder.
Ik lees je verhalen wel weer.
Groetjes Elly
By: Elly Gorissen on 21 augustus, 2008
at 6:11 pm