Het mag een wonder heten. Wat een dag! En hij is nog niet voorbij én hij gaat nog beter worden. Uiteraard moesten de vaste taken vanochtend gewoon uitgevoerd worden, maar na het ontbijt gingen we direct (lees: na een half uur wachten. ‘Kun je in de tussentijd misschien even de was ophangen’) naar Steinkjer. Opa en oma werden ook (letterlijk) ingeladen en off we go! Ik werd bij het zwembad gedropt en PM zei dat het misschien verstandig was een 10-rittenkaart aan te schaffen. Ik vroeg verbaasd of ik die wel allemaal kon gebruiken dan…volgens hem kwamen ze wel op. Elke keer (om de week) dat hij naar Steinkjer gaat, kan ik gaan zwemmen. Yoehoe! (beetje jammer dat een 10-rittenkaart 100 euro kost, maar dat moet je er dan maar voor over hebben)

In het zwembad aangekomen, bleek er maar 1 persoon te zijn die baantjes aan het trekken was. Heaven dus, vergeleken met dat bejaardengrut wat in NL met hordes tegelijk zonodig moet gaan zwemmen, precies wanneer ik dat ook van plan was. Na een uurtje begonnen mijn spieren te protesteren en verplaatste ik me naar de stoomsauna. Lekker hot & steamy. Vervolgens even een koude douche en door naar de gewone sauna. Nog even een zonnebankje erachteraan en vervolgens Steinkjer in om te…shoppen! Het oude centrum was niet veel soeps, op de cafeetjes na. Maar de shoppingmall voldeed aan al mijn wensen: een Vero Moda. Wat fijne shirtjes gekocht en terug naar de parkeerplaats waar PM om 1 uur weer zou zijn.

Hij zou bellen als hij er was en hij belde om half 2. Toen ik er dus al een half uur zat. Daar begin ik aan te wennen, dus ik had vast een bakkie thee gekocht en me op een bankje geinstalleerd. Onderweg terug naar Inderoy vertelde hij dat het Jazz-seizoen vanavond van start gaat hier. Dat betekent elke week optredens in de … pub. 1) hoera, er is een pub! 2) hoera, ze hebben live-muziek en 3 is de grootste hoera: “als je er heen wilt, mag je de auto wel lenen vanavond”. WAT!? Hoorde ik dat goed? Blijkbaar heeft een beetje flirten (ben je naar de kapper geweest? zit goed!) toch effect…

Daar kwam nog eens bovenop dat als ik het eten zou koken vanavond ik verder vanmiddag niets hoefde te doen. Het kan niet op vandaag. Totdat hij zei wat we gingen eten. Haring. Jugh! Dat was al een domper en toen hij de vis uit de zak haalde was ik helemaal niet zo blij meer. Ik ben gewend aan voorverpakte, schoongemaakte vis. Deze komen zo uit het water met kop en al. Het leukste eraan is dat ík die dus moet gaan schoonmaken. Kop en staart eraf, ingewanden eruit enzo. Ik ga al bijna over mijn nek bij het idee, maar goed. We zullen zien.