Op zondag hoor je uit te slapen. Maar ik was zaterdagmiddag misselijk van het eten en moe van de hele dag, dus ik viel om 5 uur in slaap. Werd om 9 uur wakker van het gruwelijk irritante pianospel hierboven en viel om 10 uur weer in slaap. Geen wonder dat ik zondagochtend om 6 uur wakker was. Zo vroeg is in ieder geval de wasmachine niet bezet, dus ik besloot daar maar gebruik van te maken. Een berg was gedaan en opgehangen, voor ik ging ontbijten. Niemand te bekennen.
Om een uur of 10 kwam ik boven en vroeg ik of ik paard kon rijden vandaag. Thea zou haar vriendin, degene van wie het paard is, vragen of dat kon. Op Minsera kon niet, want het hoofdstel was niet hier. Het kleintje dan maar, Soulfox is de naam (niet Vanja, dat bleek de naam van de eigenaresse van Minsera). Thea moest eerst nog huiswerk maken, maar om een uur of 12 kon wel. Wachten dus. Ik had eigenlijk gehoopt lekker zelf te kunnen. Niet dus. Met 2 personen en een klein paardje, betekent vooral veel lopen en om de beurt een stukje rijden, niet echt wat ik ervan verwacht had. Maar waarschijnlijk kan ik volgende keer wel alleen.
De rest van de dag heb ik niets gedaan, rondgehangen, wachten tot het eten en na het eten naar bed. En toch was het vanochtend weer veel te vroeg opstaan. Met een zere kont van het rijden en nog steeds een vermoeid lichaam had ik geen keus. Opstaan en strontscheppen. Een van de koeien had wat problemen met de bevalling gehad en de dierenarts was er vanochtend vroeg om haar weer op te lappen. De baarmoeder was mee naar buiten gekomen, en die moest weer naar binnen. Lekker bloederig tafereel op een lege maag. Tijdens het ontbijt vroeg PM me wat er vandaag te doen was. Ik zei dat als ik mocht kiezen, ik in mijn bed ging liggen. Dat was niet het juiste antwoord. Nog een dagje ’spreading the shit’. Het is de laatste dag van het jaar dat dat toegestaan is, dus dat moét vandaag. Eerst naar de winkel en straks heeft ie een ‘klein klusje’ voor me. Ik vertrouw het voor geen meter als hij dat zegt, maar er niet bij vertelt wat het is. We gaan het zien.
