De koe die gister haar baarmoeder naar buiten had geperst, leek opgelapt. Ze liep rond en was lekker gras aan het eten. Vanochtend lag ze dood in de stal. Een paar honderd kilo niet meewerkende koe. Zie dat maar eens naar buiten te krijgen. Ik hoopte van harte dat ik niet hoefde aan te zien hoe ze met een tractor naar buiten gesleept werd. Het bleek erger: ik moest meehelpen. Dat betekent ketens aan de poten en trekken maar. Behoorlijk luguber gezicht kan ik je vertellen, zo’n dooie koe aan een touw achter een tractor. Maar ik heb mijn ontbijt binnen gehouden.

Zulke dingen gebeuren nooit. De laatste keer dat er een dooie koe in de stal lag is zeker 10 jaar geleden. Heb ik dat. Ze heeft de halve dag onder een groen zeil op het erf gelegen. Als het goed is, is ze inmiddels opgehaald. Nu alleen dat beeld nog van mijn netvlies zien te krijgen.

De rest van de dag stond in het teken van verven. De balkons van opa en oma moesten geverfd. Oma is een kletskous, die geen engels spreekt. Ik lach en ik knik wat, geen idee waar ze het over heeft. Ze doet haar best Noors zonder accent te spreken, maar heeft geloof ik niet door dat dat in mijn geval echt geen verschil maakt. De kleur verf is traditioneel bruinrood. Ik vind die kleur echt gruwelijk lelijk en na een hele dag verven nóg lelijker. Weer een paar kledingstukken naar de klote. Goed excuus om flink te gaan shoppen als ik weer thuis ben.

Niemand die kwam zeggen dat ik een keer mocht stoppen, dus om half 4 vond ik het wel prima en ruimde ik alle spullen op en boende ik met terpentine al het ‘bloed’ van mijn handen. Meer dan genoeg voor vandaag.  Die 7 uur zijn alweer ver overschreden en de stal moet ook nog gedaan vanavond.